Vindplaats: Elst(Ut) zuidhelling van de heuvelrug.
Lengte: 4,5 cm
breedte 2,3 cm
dikte 1,9 cm
materiaal: myoceen vuursteen.
benaming: Uiltje
Hier mijn visie: Vermoedelijk in deze periode van het bestaan is men volledig met alle zintuigen "automatisch" gericht op de buitenwereld. Door de enigszins hypnotiserende werking wordt, van buitenaf, de aandacht naar binnen gebracht wat het denken, overdenken aktiveerde.
A.Meijer Bellingwolde
Eerst even melden dat het een fraai artefakt is uit een rolsteentje of pebble.
De natuur maakt alle vormen, maar niet in typolodische herhalingen zoals het sculptuurtje op uw foto.
Deze weergave van een zgn uilen-maskertje komt zeer veel voor in juist oud paleolitische tradities.
Ook is uw sculptuurtje behoorlijk gepatineerd en aan de techniek te oordelen lijkt het me een oud Acheul stuk.(ca. 300.000 -400.000 bp) Misschien lijkt het gek, maar een thema als hol en bol in weergaven van ogen komt steeds voor.
Mogelijk dat dhr Geertsema of Leiden eens een typologie kunnen samenstellen van wat de natuur kan en doet.
Het hele item sculpturen uit het oudpaleo tot aan ijzertijd, wordt doelbewust weggelaten.!!!! Men spreekt en benoemt alleen de zgn. werktuigen in mooie benamingen. Dit gegeven voor 3-4 miljoen jaar evolutie van het mens zijn in al zijn vormen van ontwikkeling is alleen maar een technisch aspekt. Juist het feit dat een mens communiceert, dus ook de vroege typen al, staat dit helemaal haaks op elkaar, vooral waar het een sociaal aspekt betreft. De vroege taal werd vaak tot uiting gebracht in de weergaven van dieren met hun symbolische aanduidingen erop of in gebracht etc. Dit kan op vele manieren zijn gedaan door op een te bewerken stuk afslagen te plegen, te kerven, kleuren, vuur en vorst, water, splijttechniek op aambeelden bv. Maar de grootste gedachte hierachter is dat de vroege mens alle uitgangs- vormen vanuit de natuurvormen heeft ontwikkeld en gestalte heeft gegeven. Dus eigenlijk een soort van A.B.C.- gedachte in vormen, maar door hun getypologeerd. De werkwijze is ook van dien aard, als een sculptuur door de natuur is gemaakt en door de vroege mens gevonden en herkent, dan deelt hij die typologisch in en heeft een hogere status dan als de mens hem ging bewerken. Deze natuurvormen (Natura Docet) werden als zeer goddelijk gezien, omdat moeder aarde ze zelf produceerde. De volgende stap is om de vorm zoveel mogelijk intakt te laten en een kleine bijwerking er op te plegen waar uw uiltje zeker in past. Het eindprodukt van bewerking is dan helemaal door mens bewerkt, maar die werd al door hunzelf als een kunstmatig stuk gezien en stond onder aan de sculpturen ladder. Uw uiltje is een door de natuur gemaakte rolsteen, maar de vorm heeft zich ertoe geleend om met 2 afslagen en een beetje kerven een mooi sculptuurtje ervan te maken in ook nog een fraaie kleur. Dus 3 items zijn aanwezig in uw sculptuurtje. A.uitgansvorm, B.minimale bewerking, C. kleur. Ten eerste sluit ik me helemaal bij uw visie aan over de symboliek van dit soort uilen-maskertjes! Dan is er het gegeven, wat de steentijdmens ook steeds laat zien in een samenhangende contekst met andere sculpture en weergaven, dat uil en kat vaak samen gaan, beide met steeds verschillend oogthema, dag en nachtsymboliek ,symboliek van dood en wedergeboorte, verwijzing zon en maan etc.
Ik zie in uw sculptuur een polymorf symboliek van lichte ogen die op volle maan kan duiden, maar een duidelijke zon kleur aangeeft in vurig rood. Maan steeds als vrouwelijk aangeduid in steentijd en zon als mannelijk. Mogelijk dat hier de aanduiding word bedoeld van een weder-geboorte om een gezin te stichten waarvan men hoopte dat het vruchtbaar zou zijn. Dit sculptuurtje is waarschijnlijk om die reden geofferd.
Owls
